Τελευταίες Ενημερώσεις

Δημοφιλείς Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μέρκελ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μέρκελ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Επιχειρηματίες προς Μέρκελ: Το Μνημόνιο απέτυχε, κατέστρεψε τον παραγωγικό ιστό της χώρας

Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2012

Την ανάγκη η χώρα να βγει από τον φαύλο κύκλο στον οποίο έχει περιέλθει επεσήμαναν οι επιχειρηματίες στην Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ σημειώνοντας πως το Μνημόνιο διέλυσε τον παραγωγικό ιστό της χώρας. 

Οι επιχειρηματίες που ήταν στη συνάντηση είναι οι: Μιχάλης Μαϊλλης (Πρόεδρος του Ελληνογερμανικού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου), Δημήτρης Κοπελούζος (Copelouzos), Δημήτρης Δασκαλόπουλος (πρόεδρος του ΣΕΒ), Κωνσταντίνος Φρουζής (προέδρος του ΣΦΕΕ), Ιωακείμ Κόχλινγκ (Hochtief), Νικόλαος Νανόπουλος (Eurobank), Μιχάλης Τσαμάζ (OTE), Γιώργος Ζανιάς (ETE), Στέλιος Ζαββός (Zeus Capital Partners), Αρθούρος Ζερβός (ΔΕΗ), Byron Vargas Herzberg ( Bosch-Siemens-Haushaltsgerate) και Πάνος Ξινής (Siemens Hellas). 

Κατά τη συνάντηση που είχαν Έλληνες επιχειρηματίες με τη Γερμανίδα καγκελάριο στο ξενοδοχείο Χίλτον ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δημήτρης Δασκαλόπουλος σημείωσε πως η εντυπωσιακή δημοσιονομική βελτίωση είχε σαν τίμημα 600.000 ανέργους στον ιδιωτικό τομέα ενώ αναφέρθηκε σε οικονομική και πολιτική αποτυχία του Μνημονίου επισημαίνοντας την ανάγκη να υιοθετηθούν αναπτυξιακές πρακτικές προκειμένου να «ανασάνει» η ελληνική οικονομία. 

Αναλυτικά η ομιλία του κ. Δασκαλόπουλου είχε ως εξής: 

«Σας μιλώ εκ μέρους των πιο μεγάλων, σύγχρονων και παραγωγικών επιχειρήσεων του τόπου, που εκπροσωπεί ο ΣΕΒ. 

Η χώρα βρίσκεται παγιδευμένη σ' ένα φαύλο κύκλο. Οι πολιτικές ακραίας λιτότητας του μνημονίου διαψεύστηκαν από τα αποτελέσματα τους ενώ ταυτόχρονα οι αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές υπονομεύτηκαν από ένα πολιτικό σύστημα που αντιστάθηκε και αντιστέκεται στην ανάγκη αλλαγής. 

Η εντυπωσιακή δημοσιονομική βελτίωση, έτσι όπως επιτεύχθηκε, είχε ως τίμημα 600.000 ανέργους στον ιδιωτικό τομέα και τη συνεχιζόμενη δραματική μείωση του βιοτικού επιπέδου της πλειοψηφίας του λαού μας. 

Η οικονομική και πολιτική αποτυχία του Μνημονίου επέφερε την καταστροφή του παραγωγικού ιστού, ενδημική φτώχια και δικαιολογημένη κοινωνική αναταραχή που συνοδεύτηκε από επικίνδυνη άνοδο του πολιτικού εξτρεμισμού . 

Η σύγχρονη ελληνική επιχειρηματικότητα αντιπαλεύει την κρίση αγωνιζόμενη να διαφυλάξει θέσεις εργασίας, επενδύοντας δικά της κεφάλαια για να σώσει τις επιχειρήσεις της, καταβάλλοντας ανελλιπώς φόρους και εισφορές και προσφέροντας στην κυβέρνηση πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό και τεχνογνωσία. 

Βιώνει, ωστόσο, μία κατάσταση λειτουργικής ασφυξίας που θα αναιρεθεί μόνο αν η κυβέρνηση προχωρήσει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, μόνο αν αποκατασταθεί η ρευστότητα στην αγορά, μειωθεί το κόστος χρήματος και εξαλειφθεί το φάσμα μίας εξόδου της χώρας από το ευρώ. Μόνο έτσι θα διαμορφωθεί ένα περιβάλλον πρόσφορο για επενδύσεις και αναπτυξιακές πρωτοβουλίες εγχώριες και ξένες. 

Το νέο πακέτο μέτρων λιτότητας είναι, εδώ που φτάσαμε, αναπόφευκτο – παραμένει όμως κοινωνικά άδικο και οικονομικά αδιέξοδο. Δεν θα υπάρξει διέξοδος αν δεν συνοδευτεί από δύο ισχυρότερα πακέτα – ένα μεταρρυθμιστικό και ένα αναπτυξιακό. 

Τα παραπάνω, βέβαια, προϋποθέτουν ότι η Ευρώπη – και απευθύνομαι στην ηγέτιδα της χώρας όπου χτυπά σήμερα η καρδιά της Ευρώπης – δεν εντάξει αποφασιστικά το ελληνικό οικονομικό πρόβλημα, και το συνολικό οικονομικό πρόβλημα της Νότιας Ευρώπης, σε μία ευρύτερη ευρωπαϊκή λύση-απάντηση στην κρίση». 

Πηγή: | iefimerida.gr

Η Μέρκελ "μυρίστηκε" τα 600 δισ. και κατέφτασε...

Τρίτη 9 Οκτωβρίου 2012

Του Κώστα Στούπα
1) Η Μέρκελ "μυρίστηκε" τα 600 δισ. των ομογενών και κατέφτασε...

Για την Καγκελάριο Μέρκελ στην Ελλάδα κυρίως έχει διαμορφωθεί η αντίληψη πως επιχειρεί μια δεύτερη κατοχή της χώρας όπου μέσω της λιμοκτονίας του πληθυσμού προσπαθεί να επιβάλει είτε την ευρωπαϊκή της κυριαρχία, είτε την υφαρπαγή του πλούτου μας.

Η αντίληψη αυτή είναι αληθινή όσο αληθινά είναι τα 600 δισ. δολάρια που έχει συγκεντρώσει η ομογένεια του εξωτερικού προκειμένου να βοηθήσει την χώρα να αποπληρώσει το χρέος της και να συνεχίσει το επίπεδο της ευημερίας με δανεικά των τελευταίων δεκαετιών.

Ο πλούτος της Γερμανίας δεν κρύβεται στην ελεημοσύνη των Γερμανών του εξωτερικού ή του εσωτερικού, ούτε σε αμύθητους ορυκτούς θησαυρούς, αλλά στην οργάνωση της κοινωνίας με βάση το κράτος δικαίου, την πειθαρχία στις κοινές δεσμεύσεις όπως τις επιβάλει ο νόμος, την παιδεία που παράγει υψηλή ειδίκευση, την ιδιωτική επιχειρηματική δραστηριότητα, την μη ανοχή στη διαφθορά...

Στη Γερμανία τα ασφαλιστικά ταμεία δεν έχουν καταληστευτεί για τις ανάγκες του πελατειακού κράτους, παραμένουν υγιή και δυναμικά και εγγυώνται τις απολαβές αυτών που έχουν εισφέρει. Παρ’ όλα αυτά το όριο συνταξιοδότησης έχει ανέβει στα 67 έτη, καθώς οι άνθρωποι βλέπουν τις μελλοντικές ανάγκες που δημιουργούν οι δημογραφικές εξελίξεις...

Στην Ελλάδα όπου τα ασφαλιστικά ταμεία είναι άδεια, η άνοδος του ορίου συνταξιοδότησης στα 67 έτη περιγράφεται σαν αποτέλεσμα της δεύτερης εισβολής των «ναζί» στην εθνική μας επικράτεια. Άδεια ασφαλιστικά ταμεία στην Ελλάδα, με βάση το ισχύον καθεστώς σημαίνει πως οι φορολογούμενοι και όσοι έχουν απομείνει να διαθέτουν εργασία πρέπει να πληρώνουν περί τα 40 δισ. το χρόνο για συντάξεις...

Μεταξύ αυτών που έχουν θεμελιώσει ιδίως στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα «παίζουν» συντάξεις 2.000-2.500 ευρώ οι οποίες έχουν ξεκινήσει σε ηλικίες που ξεκινούν και από τα 50 έτη.

Με απλά λόγια, τα παιδιά των 580 κατώτατου βασικού (ή των 1.000) μεταξύ αυτών που «αιμοδοτούν», είτε με υψηλές ασφαλιστικές εισφορές, είτε με υψηλή φορολογία πληρώνουν τις συντάξεις του υπαλλήλου της ΔΕΗ ή της ΕΥΔΑΠ ή των ναυπηγείων ή της ΕΑΒ των 2.500 ευρώ που με τις περικοπές έχουν γίνει 1.800 ευρώ και έχουν σηκώσει την κοινωνία στο πόδι για το μνημόνιο της Μέρκελ.

Όλοι αυτοί, των προνομιούχων συντεχνιών που σαν κοινό παρανομαστή έχουν το διεφθαρμένο πελατειακό κράτος, είτε επειδή όντως δεν είναι σε θέση να το αντιληφθούν λόγω χρόνιας, μεταξύ των άλλων νοητικής «αργίας» στο δημόσιο, είτε επειδή δεν τους συμφέρει να το καταλάβουν, ακολουθούν διάφορους τυχάρπαστους πολιτικούς και οικονομολόγους που δημαγωγούν πως την ευθύνη για το πώς μας ήρθαν τα πράγματα την έχει η Μέρκελ...

Η Ελλάδα είναι στο μνημόνιο γιατί χρεοκόπησε. Δεν χρεοκόπησε επειδή μπήκε στο μνημόνιο. Το 2009 ο κρατικός προϋπολογισμός είχε έλλειμμα 36,6 δισ. ευρώ από τα οποία τα 24,3 δισ. ευρώ ήταν πρωτογενές έλλειμμα, δηλαδή χωρίς τόκους για το χρέος. Για την ελληνική οικονομία της οποίας τα κρατικά έσοδα είναι δεν είναι 50 δισ. ευρώ, αυτό είναι τεράστιο ποσό.

Επιπλέον το 2009 η Ελλάδα είχε εμπορικό έλλειμμα 44 δισ. ευρώ. Αν δεν μπαίναμε στο μνημόνιο το 2010 αυτά που επιχειρούμε να περικόψουμε τρία χρόνια τώρα, θα είχαν κοπεί με το «μαχαίρι» από το 2010. Επειδή το κράτος μας είναι διαλυμένο από την πελατειακή διάρθρωσή του η κατάρρευση θα ήταν ολοσχερής. Δηλαδή, νοσοκομεία, σχολεία, αστυνομία θα υπολειτουργούσαν δραστικά. Τα ράφια των σούπερ μάρκετ θα ήταν άδεια και οι καταθέσεις στις τράπεζες άφαντες... Αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους δημαγωγούς που φέρνουν παραδείγματα από την Αργεντινή και τον Ισημερινό που λόγω απόστασης ο μέσος πολίτης χειραγωγείται ευκολότερα κατά το δοκούν. Γιατί δεν μιλάνε για τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία τα θύματα των οποίων κυκλοφορούν στους δρόμους μας;

Όσοι έχουν ζήσει τέτοιες εμπειρίες στην κατάρρευση της Ανατολικής Ευρώπης λένε πως πρέπει να αποφύγουμε την κατάρρευση με οποιοδήποτε κόστος. Υπάρχουν διάφοροι "περίεργοι" εν γένει, που πιστεύουν στο δόγμα το Μάο, «Μεγάλη αναταραχή ίσον υπέροχη κατάσταση...» γιατί πιστεύουν πως εν μέσω χάους θα μπορούσαν να κάνουν τις ιδέες τους πειστικότερες. Ιδέες ακραίες που ομνύουν σε κάποιο αφηρημένο εθνικισμό ή κάποιο αποτυχημένο κομμουνισμό.

Πολλοί θεωρούν την πολιτική του μνημονίου αδιέξοδη και εγκληματική, γιατί η μείωση των δαπανών οδηγεί σε ύφεση και αυτό δημιουργεί ένα αρνητικό σπιράλ.

Η περίπτωση της Ελλάδα είναι ιδιαίτερη. Η χώρα δεν διαθέτει παραγωγικό ιστό και εισάγει μέχρι και το μεγαλύτερο μέρος του κρέατος και των οσπρίων που καταναλώνει. Αν κόψεις λεφτά για την Ελλάδα θα δημιουργήσεις θέσεις εργασίας στην Κίνα και τη Γερμανία...

Για να στηριχθεί η ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας τα λεφτά πρέπει να μοιραστούν στη Γερμανία και τις άλλες χώρες που εισάγουν ελληνικά προϊόντα ή μας στέλνουν τουρίστες.

Όταν υπάρχει εμπορικό έλλειμμα 44 δισ. ευρώ σημαίνει πως οι εισαγωγές είναι τριπλάσιες από τις εξαγωγές. Για να μηδενιστεί αυτό εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι θα πρέπει να αλλάξουν δουλειά, να φύγουν από τις εισαγωγές και να βρούνε εργασία αλλού. Το ίδιο θα γίνει με το κρατικό έλλειμμα.

Η Ελλάδα θα αρχίσει να ισορροπεί πάλι όταν περί το 1 εκατ. εργαζόμενοι θα αλλάξουν δουλειά. Θα αναγκαστούν να φύγουν από το παρασιτικό δημόσιο και το εισαγωγικό εμπόριο και θα πάνε σε τομείς εξαγωγών ή υποκατάστασης εισαγωγών.

Αυτό είναι επώδυνο. Σε αυτή τη φάση βρισκόμαστε τώρα. Μόνο που αυτό γίνεται με άδικο τρόπο καθώς το κόστος το πληρώνει μόνο ο ιδιωτικός τομέας. Χρειάζεται και το δημόσιο να μειωθεί, αλλά κυρίως να αναδιαρθρωθεί με αξιολόγηση και κίνητρα γι’ αυτούς που προσπαθούν και ποινές και απομάκρυνση για τους άλλους...

Αυτά όλα έχουν πολιτικό και κοινωνικό κόστος και όσοι δεν τολμούν να το αναλάβουν βρίσκουν την εύκολη λύση να «μπαρουφολογούν» για τους ναζί, τη Μέρκελ, τη συνωμοσία των τραπεζών... και ιδίως τη συνωμοσία των πολιτικών που δεν δέχονται τα 600 δισ. των ομογενών να απελευθερώσουν τη χώρα από τους δανειστές.

2) Υπάρχει κράτος τελικά;

Η απαγόρευση σήμερα των διαδηλώσεων στην ακτίνα του κύκλου των επισκέψεων της Καγκελαρίου αν και λογική είναι παρακινδυνευμένη απόφαση.

Κάποτε το κράτος πρέπει να αποδείξει πως λειτουργεί και δεν μπορεί ο κάθε πικραμένος να εισβάλει στο πεντάγωνο, να κλείνει το κέντρο επί ώρες κλπ.

Από την άλλη πλευρά αν δεν καταφέρει να κρατήσει τη ζώνη «ηρεμίας» ανέπαφη το κράτος ολοκληρώνει την εικόνα απαξίωσης που μας έχει συνηθίσει.

Είναι ρίσκο για την κυβέρνηση, αλλά αποτελεί και μια πρόκληση για την αντιπολίτευση που υιοθετεί οποιαδήποτε αυθαιρεσία από οποιονδήποτε.

Αν δεν καταφέρει να διατηρήσει την τάξη η κυβέρνηση ας προκληθεί χάος, να έρθει η αντιπολίτευση, να αποκαταστήσει τις συντάξεις, τις θέσεις εργασίας και ολάκερη την ευημερία με δανεικά.

Επειδή αυτά δεν τα πιστεύουν ούτε αυτοί που τα λένε θα έχει ενδιαφέρον να δούμε την απάντηση σε αυτή την τολμηρή απόφαση.

Η χώρα υποφέρει από τις κινητοποιήσεις και τις οχλαγωγίες οι οποίες αν δεν περιοριστούν δεν πρόκειται να ανακάμψει οικονομικά ποτέ. Απλά το ερώτημα είναι αν ήταν η κατάλληλη μέρα για να αποδείξει η κυβέρνηση πως υπάρχει κράτος.

3) Παραμένει το ανοδικό σενάριο...

Το βασικό μοτίβο της αγοράς όπως έχει δρομολογηθεί από το καλοκαίρι και μετά δεν έχει αλλάξει.

Κινδυνεύει να ανατραπεί μόνο αν υπάρξει κάποιο κοινωνικό ή πολιτικό «ατύχημα» και ανατραπεί η κυβέρνηση. Αυτό ούτε η αντιπολίτευση το επιθυμεί σε αυτή την φάση.

Αν δεν συμβεί το «ατύχημα» η έγκριση της δόσης είναι το ορόσημο που θα αλλάξει τα ποιοτικά δεδομένα της αγοράς, προς το ακόμη θετικότερο.

Προς το παρόν οι ξένοι παραμένουν απόντες, όταν δεν βγαίνουν πωλητές. Οι πρωταγωνιστές της ανόδου όπως έχουμε ξαναπεί παραμένουν οι φίλιες δυνάμεις των βασικών μετόχων, μια ομάδα εφοπλιστών, οι Έλληνες θεσμικοί και η μαρίδα των ημιαπασχολούμενων με βραχυχρόνιες συναλλαγές...

Χαρακτηριστικό της φάσης είναι πως ακόμη δεν έχουν κινητοποιηθεί μακροπρόθεσμα κεφάλαια ιδιωτών. Αυτά θα κινητοποιηθούν όταν διασφαλιστεί η παραμονή στο ευρώ, η επιβίωση του ευρώ και η έξοδος από την κρίση χρεοκοπίας. Το πρώτο σημάδι προς αυτή την κατεύθυνση θα είναι η υποχώρηση της επιρροής των πολιτικών άκρων. 


Πηγή:www.capital.gr

Bloomberg: Το κόλπο της Μέρκελ που εκτίναξε στα ύψη το ελληνικό χρέος

Δευτέρα 28 Μαΐου 2012

Τα πακέτα διάσωσης που χορηγούνται στην Ελλάδα και εξασφαλίζονται μέσω των Μνημονίων, δεν σώζουν τους Έλληνες αλλά τους Γερμανούς φορολογούμενους και τις γερμανικές τράπεζες.

Αυτό αναφέρουν στο σημερινό Bloomberg View, τη στήλη γνώμης που υπογράφουν οι συντάκτες του πρακτορείου, έχοντας, όπως υποστηρίζουν, μελετήσει προσεκτικά τις κινήσεις κεφαλαίων στην Ευρώπη και τους ισολογισμών των κεντρικών τραπεζών.

Κι αυτό γιατί όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έσπευσαν να διασώσουν τις χειμαζόμενες από την κρίση χώρες, προσέφεραν στις γερμανικές τράπεζες τη δυνατότητα να πάρουν πίσω τα λεφτά τους, επισημαίνει το Bloomberg.

Οι «κακοί» Έλληνες και οι «καλοί» Γερμανοί
«Στα εκατομμύρια λέξεις που έχουν γραφτεί για την κρίση χρέους της Ευρώπης, η Γερμανία παρουσιάζεται συνήθως ως ο υπεύθυνος ενήλικος και η Ελλάδα ως το σκανταλιάρικο παιδί. Σύμφωνα με αυτήν την κλασική αφήγηση της κρίσης, η συνετή Γερμανία είναι απρόθυμη να διασώσει τον επαίτη της Ευρώπης, την Ελλάδα, η οποία δανείστηκε περισσότερα από όσα μπορούσε και τώρα πρέπει να πληρώσει τις συνέπειες.

Οι γερμανικές τράπεζες ήταν το μέσο διευκόλυνσης της Ελλάδας. Κυρίως λόγω των χαλαρών ρυθμίσεων, οι γερμανικές τράπεζες διέθεσαν τεράστια ποσά και έτσι απέκτησαν τα χρόνια πριν από την κρίση τεράστια έκθεση στις περιφερειακές χώρες της Ευρώπης.

Σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (ΤΔΔ), ως τον Δεκέμβριο του 2009 η έκθεση των τραπεζών στην Ελλάδα, στην Ιρλανδία, στην Ιταλία, στην Πορτογαλία και στην Ισπανία έφτανε στα 704 δισ. δολάρια. Ποσό κατά πολύ μεγαλύτερο από το συνολικό άθροισμα των κεφαλαίων τους.
Με λίγα λόγια, δάνεισαν πολύ περισσότερα από όσα μπορούσαν να αντέξουν.

Οταν η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έσπευσαν να διασώσουν τις χειμαζόμενες από την κρίση χώρες, προσέφεραν στις γερμανικές τράπεζες τη δυνατότητα να πάρουν πίσω τα λεφτά τους, σημειώνει το πρακτορείο.

Ουσιαστικά, διέσωσαν τις γερμανικές τράπεζες καθώς και τους φορολογούμενους, οι οποίοι αν δεν αποπληρώνονταν τα δάνεια θα έπρεπε να στηρίξουν αυτές τις τράπεζες. Σε αντίθεση με μεγάλο μέρος της βοήθειας προς την Ελλάδα, η στήριξη στις γερμανικές τράπεζες προσφέρθηκε αυτόματα, ως μια λειτουργία της δομής της νομισματικής ένωσης.

Πως έγινε αυτό
Οταν οι γερμανικές τράπεζες απέσυραν χρήματα από την Ελλάδα, οι άλλες κεντρικές τράπεζες της ευρωζώνης αντιστάθμισαν συλλογικά τις συγκεκριμένες εκροές με δάνεια προς την Κεντρική Τράπεζα της Ελλάδος.

Τα δάνεια αυτά εγγράφηκαν στον ισολογισμό της Bundesbank, της κεντρικής τράπεζας της Γερμανίας, ως απαιτήσεις στην υπόλοιπη ευρωζώνη. Ο μηχανισμός αυτός, σχεδιασμένος για να κρατά σε ισορροπία τους ισολογισμούς της ευρωζώνης, έκανε πιο εύκολη την απόσυρση των γερμανικών ιδρυμάτων από τις θέσεις τους.

Σε αντίθεση με τις απαιτήσεις των ιδιωτικών τραπεζών, οι απαιτήσεις της Bundesbank ήταν εν μέρει μόνο ευθύνη της Γερμανίας. Αν η Ελλάδα αποκήρυσσε το χρέος της, οι απώλειες θα κατανέμονταν μεταξύ όλων των κρατών-μελών της ευρωζώνης, ανάλογα με τη συμμετοχή τους στην ΕΚΤ. Το μερίδιο της Γερμανίας θα ήταν στο 28%, σημειώνουν οι συντάκτες.

Με λίγα λόγια, τα τελευταία δύο χρόνια, μεγάλο μέρος του ρίσκου που βρισκόταν στους ισολογισμούς γερμανικών τραπεζών μεταφέρθηκε στους φορολογούμενους όλης της ευρωζώνης.
Είναι δύσκολο να υπολογιστεί ακριβώς πόσο επωφελήθηκε η Γερμανία από την ευρωπαϊκή της διάσωση.

Μια ένδειξη θα ήταν το ποσό που απέσυραν οι γερμανικές τράπεζες από τις χώρες της ευρωζώνης από την έναρξη της κρίσης. Σύμφωνα με την ΤΔΔ, τράβηξαν 353 δισ. δολάρια από τον Δεκέμβριο του 2009 ως το τέλος του 2011. Μία άλλη ένδειξη θα ήταν η αύξηση των απαιτήσεων της Bundesbank στις υπόλοιπες κεντρικές τράπεζες της ευρωζώνης. Αυτή αντιστοιχεί σε 466 δισ. ευρώ από τον Δεκέμβριο ως τον Απρίλιο του 2012, αλλά περιλαμβάνει και μη Γερμανούς καταθέτες, που μετέφεραν τα χρήματά τους σε γερμανικές τράπεζες.

Στον αντίποδα, η Ελλάδα έλαβε συνολικά 340 δισ. ευρώ σε επίσημα δάνεια για να ανακεφαλαιοποιήσει τις δικές της, για να αντικαταστήσει τα κεφάλαια που έφυγαν στο εξωτερικό, για να αναδιαρθρώσει το χρέος της και να βοηθήσει τις τράπεζες να τα βγάλουν πέρα. Μόνο 15 δισ. ευρώ ήρθαν κατευθείαν από τη Γερμανία. Τα υπόλοιπα προήλθαν από την ΕΚΤ, την ΕΕ και το ΔΝΤ.

Η αλλαγή της χρηματοπιστωτικής έκθεσης της Γερμανίας έχει τεράστια σημασία για τον ηγετικό της ρόλο στην απάντηση της Ευρώπης στην κρίση, διαπιστώνει το Bloomberg View.

«Προτού οι γερμανικές τράπεζες τραβήξουν πίσω τα κεφάλαιά τους, διακινδύνευαν να χάσουν πολλά λεφτά στην περίπτωση που η Ελλάδα έφευγε από το ευρώ. Τώρα οι ζημίες θα επιμεριστούν μεταξύ των φορολογούμενων όλης της ευρωζώνης - ιδίως της Γαλλίας, οι τράπεζες της οποίας έχουν ακόμα πολλά ενεργά δάνεια στην Ελλάδα. Ενδεχομένως, αυτό εννοούν ορισμένοι Γερμανοί αξιωματούχοι όταν λένε ότι η ευρωζώνη είναι καλύτερα προετοιμασμένη για μια ελληνική έξοδο».

Τώρα η Γερμανία θα πρέπει να δεχθεί όσα είχε αρνηθεί
Ωστόσο, το κόστος από επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή θα επιστρέψει στη Γερμανία. Αν ο τραπεζικός πανικός και η αναταραχή στις αγορές ανάγκαζαν την Πορτογαλία, την Ισπανία, την Ιταλία και άλλες χώρες να φύγουν και αυτές από το ευρώ, οι απώλειες θα εξαφάνιζαν μεγάλο μέρος των κεφαλαίων των γερμανικών τραπεζών. Πιθανή διάλυση του ευρώ θα είχε σημαντικές επιπτώσεις και στις εξαγωγές της Γερμανίας, ενώ θα διακινδύνευε και την ύπαρξη της ίδιας της Ε.Ε. και την προσπάθεια να μην επαναληφθούν οι φρικαλεότητες των δύο παγκοσμίων πολέμων.

Για να αποτρέψει αυτήν την κατάληξη, με ή χωρίς την Ελλάδα, η Γερμανία θα πρέπει να κάνει όσα έχει αρνηθεί ως τώρα και ακόμη περισσότερα. Θα πρέπει να συμφωνήσει να επιτραπεί στην ΕΚΤ να καλύψει το χρέος των κρατών-μελών. Να συναινέσει στη δημιουργία ενός μηχανισμού στην ευρωζώνη που θα μετέφερε χρήματα σε οικονομικά αδύναμες χώρες, με τον ίδιο αυτοματοποιημένο τρόπο με τον οποίο έγινε η διάσωση της Γερμανίας. Και επίσης να δεχθεί ένα κοινό ευρωπαϊκό ταμείο ασφάλισης των ανέργων θα ήταν ένα πρώτο βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση.

Την ώρα που η Αγκελα Μέρκελ επεξεργάζεται ποιο θα είναι το επόμενο βήμα στην ευρωπαϊκή κρίση, πρέπει να έχει καλά στο μυαλό της ότι η χώρα της χρωστάει πολλά στο ευρωσύστημα όπως και η Ελλάδα, καταλήγει η ανάλυση.
 
Support : S.Karamousketas | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Livadeia - Potpourri - All Rights Reserved
Template Developed by S.Karamousketas Inspired by Sportapolis Shape5.com
Proudly powered by Blogger